وَ تَاللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنامَكُمْ بَعْدَ أَنْ تُوَلُّوا مُدْبِرِينَ . « 1 » به خدا قسم كه من با هر نقشه و تدبيرى كه ممكن باشد در غياب شما بتها را در هم ميشكنم . حضرت ابراهيم با اين تهديد تند ، شديدترين مراتب مخالفت و سرپيچى خويش را از آئين ساختگى قوم خود به زبان آورد و صريحا تصميم قطعى خود را براى شكستن بتها بمردم اعلام نمود و منتظر فرصت نشست و سرانجام در روز مناسبى تهديد خود را عملى كرد و تمام بتها را باستثناء بت بزرگ قطعه قطعه نمود . اين عمل انقلابى طوفان عجيبى بر پا كرد . شهر را تكان داد و بت‌پرستان با خشم و هيجان غير قابل توصيفى فرياد ميزدند و در جستجوى كسى بودند كه چنين ستمى را بخدايان روا داشته است . واضح بود كه آن شخص كسى جز ابراهيم نيست . زيرا همهء مردم ، كم و بيش سخنان او را شنيده و از طرز تفكرش آگاه بودند . قالُوا سَمِعْنا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقالُ لَهُ إِبْراهِيمُ . « 2 » همه يك صدا گفتند آن جوانى كه بدگوئى بتها را از او شنيده‌ايم و بنام ابراهيم خوانده مىشود به چنين كار خطيرى دست زده است . قرار شد او را براى محاكمهء علنى و كيفر بحضور مردم بياورند . محاكمهء علنى ابراهيم را آوردند و پس از رد و بدل سخنانى چند ، بدون وحشت و در كمال صراحت ، آن مردم خشمگين را مخاطب ساخت و فرمود : أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَ لا يَضُرُّكُمْ أُفٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ . « 3 »

--> ( 1 ) سورهء 21 ، آيهء 57 ( 2 ) سورهء 21 ، آيهء 60 ( 3 ) سورهء 21 ، آيهء 66 و 67